Hevalê min hêja,
Hevalê min hêja,
Ez vê nameyê ji Girtîgeha Amedê dinivîsim. Li vir dem bi hêsanî nabe derbasbûn, lê mirovan gelek dem heye ku bifikire. Rojên hevdu dişibînin; jimartin, dengên derîyan, demek kurt ya havalandinê û paşê dîsa veger. Lê mirov xwe winda nake, ji ber ku dizane çima li vir e.
Şert û şertên girtîgehê dijwar in. Tenê ji aliyê laşî ve ne; zêdetir ji aliyê hiş û îradeyê ve dijwar in. Armanca wan ev e ku îradeya mirovan bişkînin. Lê em vê yekê nû nabînin. Ev şert û şertên ku gelê me di dîrokê de bi wan re rû bi rû bûye, bi awayekî din têne berdewam kirin. Ya herî girîng ev e ku mirov xwe û cihê xwe biparêze.
Li vir hevkari û piştgiriya navbera girtîyan pir girîng e. Parvekirina perçeyek nanê, ragihandina nûçeyekê an jî şandina selamekê jî mirovan xwe bi rêz hîs dike. Zanîna ku em ne bi tenê ne û ku li derve têkoşîn didome, hêzê me zêde dike. Ji ber vê yekê em têkiliya xwe bi derve re nebirîn.
Dixwazim tu vê yekê baş bizanî: morale me baş e. Tu kes teslîm nebû, tu kes li ber zorlî û şertên şertnameyên pişmanîyê ser ne da. Li vir bûn, wateya ku em ji têkoşînê dûr ketine nîne. Em dizanin ku em niha li qada din a têkoşînê ne.
Ji kerema xwe hemû yên li derve ne, bi selam û rêz ragihîne. Bila têkoşîn berdewam bike. Îro em li vir in, sibê dibe ku şert biguherin. Ya herî girîng ev e ku ev dem û ev çîrokên li vir têne jiyan kirin neyên jibîrkirin.
Xwe biparêze. Hêviya min ev e ku em carekê din bi azadî hev bibînin.
Bi rêz û silav,
girtîyekî siyasî ji Girtîgeha Amedê
Ez vê nameyê ji Girtîgeha Amedê dinivîsim. Li vir dem bi hêsanî nabe derbasbûn, lê mirovan gelek dem heye ku bifikire. Rojên hevdu dişibînin; jimartin, dengên derîyan, demek kurt ya havalandinê û paşê dîsa veger. Lê mirov xwe winda nake, ji ber ku dizane çima li vir e.
Şert û şertên girtîgehê dijwar in. Tenê ji aliyê laşî ve ne; zêdetir ji aliyê hiş û îradeyê ve dijwar in. Armanca wan ev e ku îradeya mirovan bişkînin. Lê em vê yekê nû nabînin. Ev şert û şertên ku gelê me di dîrokê de bi wan re rû bi rû bûye, bi awayekî din têne berdewam kirin. Ya herî girîng ev e ku mirov xwe û cihê xwe biparêze.
Li vir hevkari û piştgiriya navbera girtîyan pir girîng e. Parvekirina perçeyek nanê, ragihandina nûçeyekê an jî şandina selamekê jî mirovan xwe bi rêz hîs dike. Zanîna ku em ne bi tenê ne û ku li derve têkoşîn didome, hêzê me zêde dike. Ji ber vê yekê em têkiliya xwe bi derve re nebirîn.
Dixwazim tu vê yekê baş bizanî: morale me baş e. Tu kes teslîm nebû, tu kes li ber zorlî û şertên şertnameyên pişmanîyê ser ne da. Li vir bûn, wateya ku em ji têkoşînê dûr ketine nîne. Em dizanin ku em niha li qada din a têkoşînê ne.
Ji kerema xwe hemû yên li derve ne, bi selam û rêz ragihîne. Bila têkoşîn berdewam bike. Îro em li vir in, sibê dibe ku şert biguherin. Ya herî girîng ev e ku ev dem û ev çîrokên li vir têne jiyan kirin neyên jibîrkirin.
Xwe biparêze. Hêviya min ev e ku em carekê din bi azadî hev bibînin.
Bi rêz û silav,
girtîyekî siyasî ji Girtîgeha Amedê